Vincent

Soms ben je leuk aan het spelen en dan ineens - floep - je speelgoed rolt weg. Grrr... zo frustrerend!!

Vandaag nog, ik zat in mijn stoel aan tafel te spelen met een kartonnen rond ding (zoiets waar eerst blaadjes papier aan hingen en dat in de keuken stond) en plots rolde dat ding op tafel en kon ik er niet meer aan... Mijn armpjes waren te kort...

Toen zag ik mijn speelgoedvork liggen en pakte ik die op. Mama dacht dat de vork mijn aandacht van het kartonnen ding had afgeleid en was opgelucht dat daarmee een huilbui was uitgespaard. Maar ik wilde helemaal niet spelen met mijn vork. Nee, die vork diende net om het kartonnen ding terug naar me toe te doen rollen!

Mama was helemaal fier, ze zei iets over de ontdekking van werktuigen... Maar ik wil helemaal niet werken. Ik wil spelen! Alleen maar spelen!

Dikke kus,
Vincent.

Vandaag ben ik net tien maanden geworden. En dat heb ik gevierd door mezelf iets nieuws te leren: staan zonder hulp!

Ik was bij mijn mama in de zetel aan het turnen en toen dacht ik "waarom altijd aan mijn mama vragen om me te helpen bij het rechtstaan?". Een man moet af en toe zijn zelfstandigheid bewijzen en dat deed ik dan ook! Ik zette mijn handjes op de rugleuning van de zetel, strekte mijn beentjes, en hop - ik stond recht!

Ik was zo fier als een gieter (maar goed ook, want de plantjes die achter de zetel staan hebben dringend water nodig).

Ik heb het dan nog eens gedaan, en nog eens, en nog eens... om te bewijzen dat het geen toeval was!!

Groot worden is plezant!

Groetjes,
Goedele.